ScrollToTop

Trzeba mieć świadomość tego, iż dzieci autystyczne nie odróżniają się od swoich zdrowych rówieśników ani wyglądem, ani stopniem rozwoju fizycznego. To po czym można poznać dziecko autystyczne to przede wszystkim szereg dość specyficznych cech zachowania, które są dostrzegalne dla osób postronnych. Każda z nim, wraz z rozwojem dziecka może być mniej lub bardziej nasilona.

Z reguły, dzieci dotknięte autyzmem są bardzo zamknięte w sobie i raczej nie interesują ich typowo dziecięce zabawy. W przypadku autyzmu wczesnodziecięcego, bardzo ważną cechą zachowania takich dzieci jest również brak umiejętności nawiązywania kontaktów społecznych oraz przywiązywania się do osób z ich otoczenia. Można to zauważyć chociażby w sytuacji, gdy są one brane na ręce. Widać wówczas, iż nie następuje w nich jakiegokolwiek typu poruszenie emocjonalne.

Dzieci autystyczne lubią powtarzalność, zarówno w swoim postępowaniu, jak i wszelkich czynnościach wykonywanych codziennie. Z tego względu też, często mają w zwyczaju powtarzać pewne ruchy, albo chociażby kolekcjonować przeróżne rzeczy, które zwykle nie mają jakiejkolwiek wartości. Wszelkiego typu zmiany w którejś z tych kwestii powodują lęk u dzieci autystycznych oraz ogromny niepokój.

dzieci autystyczneDzieci autystyczne mają o wiele lepszy kontakt z rzeczami, aniżeli z ludźmi. Różne osoby, są dla nich bardziej interesujące, gdy pojawiają się na przykład na zdjęciach czy obrazkach widzianych w książkach.

W wielu przypadkach, dzieci autystyczne nie są w stanie samodzielnie wykonywać nawet bardzo prostych czynności, ale jednocześnie posiadają one niezwykle rozwinięte zdolności wybiórcze. Może tutaj chociażby chodzić o zręczność, pamięć, czy też o umiejętności związane z muzyką.

Dzieci dotknięte autyzmem nie czują również bólu w taki sam sposób jak zdrowi ludzi. W związku z tym wiele z nich wykazuje skłonność do autoagresji i tym samym samookaleczenia się. Mogą one gryźć własne ręce, uderzać głową w meble czy wyrywać sobie włosy.

Opisując dzieci autystyczne, często wspomina się też o ich kamiennych twarzach, które nie wyrażają jakichkolwiek emocji, nawet w sytuacjach, gdy powinna się pojawić jakaś reakcja. Dzieci te patrzą w dal, tak jak gdyby tak naprawdę nie widziały żadnych osób czy przedmiotów.

Jeśli dzieci te odczuwają lęk, pokazują to przy pomocy typowych ruchów, takich jak na przykład donośny krzyk, osłanianie swojej twarzy dłońmi, albo ukrywanie głowy pomiędzy ramionami. Wspomniany wcześniej krzyk, który jest charakterystyczny dla autystów, w wielu przypadkach zdaje się zupełnie nie posiadać przyczyny.
Jeśli natomiast dzieci te doznają przyjemniejszych uczuć, okazują to przez szeroko rozumianą pobudliwość. Jest to chociażby kiwanie się, klaskanie albo podskoki.

Można też wyróżnić kilka stereotypów ruchowych, które wyjątkowo często występują u dzieci autystycznych. Jest to na przykład kręcenie głową lub kręcenie się w kółko, skakanie na jednej lub dwóch nogach, wszelkie manieryzmy chodzenia, kręcenie przedmiotami, które znajdują się w pobliżu, oraz trzepotanie rękami lub ramionami.