ScrollToTop

Każdy rodzic chce, żeby jego dziecko było zdrowe. Nikt nie dopuszcza do siebie myśli, że autyzm może pojawić się właśnie w jego rodzinie – wszyscy myślimy, że jest to coś, co przydarza się innym. A jednak ktoś musi być tym „innym” – trzeba więc przygotować się na sytuację, że choroba ta i zaburzenia wchodzące w jej skład mogą dotknąć właśnie nasze dziecko. Ponieważ niezwykle ważna jest szybka reakcja, jest kilka rzeczy, na które warto zwracać uwagę – zachowanie dziecka może wcześnie dać wskazówki o chorobie. Co powinno zaniepokoić? Co jest normalne, a które działania dziecka są już zaburzeniem?

Spektrum autyzmu?

spektrum autyzmuAutyzm jest zaburzeniem neurorozwojowym, związanym z nieprawidłową pracą mózgu. U różnych osób choroba ta może objawiać się nieco inaczej, jednak pewne zachowania są bardzo charakterystyczne. Wszystkie osoby dotknięte tą chorobą mają trudności w kontaktach społecznych – to ich cecha wspólna. Mogą być one mniej lub bardziej nasilone, jednak dotyczą każdego. Osoby z tym zaburzeniem mają również trudności związane z wyobraźnią, jak też ze sztywnością zachowań. Jest im ciężko w codziennym życiu – autyzm jest bowiem, jak sama nazwa wskazuje, tendencją do wycofywania się.

Czy to już autyzm?

Jeśli Twoje dziecko zachowuje się w niepokojący sposób, zaczynasz się zastanawiać czy wszystko z nim w porządku. Oczywiście, rodzice początkowo nie mogą uwierzyć, że coś takiego dotknęło ich rodzinę i starają się racjonalizować, wyjaśniać pewne zachowania dziecka. Jest jednak pewien zestaw cech, które mogą świadczyć o autyzmie. Wiele zależy od wieku dziecka i to właśnie rodzice – o czym warto wiedzieć – jako pierwsi są w stanie owe cechy wyróżnić. To oni stale obserwują dziecko i są w stanie wyłapać pewne dziwne zachowania. „Rozwijanka” powstała właśnie z myślą o tych rodzicach, którzy pragną dowiedzieć się więcej na ten temat, by jeszcze skuteczniej móc zaobserwować zachowania świadczące o trudnościach rozwojowych. Oczywiście, wykrycie takich zachowań nie ma wcale na celu przypisywanie dziecku jakiekolwiek łatki – chodzi raczej o to, by móc w porę zareagować. A to przełoży się na jego lepszy start w przyszłość.

Kiedy udać się do specjalisty?

Są pewne zachowania, które u dziecka powinny zaniepokoić. Dostrzegą je przede wszystkim rodzice – to oni czują jako pierwsi, że coś jest nie tak. Przede wszystkim niepokojące jest, jeśli dziecko nie jest zainteresowane żadnymi zabawami społecznymi – nawet z rodzicami. Podobnych zabaw jest mnóstwo – jest nią choćby zwykłe „a kuku”. Dzieci z autyzmem nie są jednak zainteresowane podobnym sposobem spędzania czasu – ich zabawy są schematyczne i polegają na przykład na układaniu wszystkiego w równym rządku oraz powtarzaniu określonych ruchów ciała, albo wypowiedzi. Jeśli jednak chodzi o te ostatnie, dzieci nie rozmawiają – to ważna różnica. Dzieci mogą coś powtarzać, ale w niewłaściwym kontekście i same do siebie. Dzieci z autyzmem mogą też w ogóle nie mówić i nie komunikować się z otoczeniem w żaden inny sposób – nie odpowiadają uśmiechem na uśmiech, nie posługują się żadnymi gestami żeby coś powiedzieć, nie naśladują w tym dorosłych i mogą nawet nie rozumieć wypowiedzi kierowanych do nich. Warto wiedzieć również, że takie dziecko reagować może na przykład jedynie na mocne smaki, a wszelkie zmiany w otoczeniu – nawet zakup nowego mebla – mogą je wyprowadzać z równowagi, niepokoić.

Niektóre zaburzenia pojawiają się też w nieco starszym wieku – mogą o tym świadczyć na przykład takie zachowania jak trudności w mówieniu o uczuciach, myślach czy preferencjach innych osób, w odczytywaniu czyichś intencji, czy też w nawiązywaniu relacji z rówieśnikami. Dziecko, które nie rozumie żartów, nadaje zdaniom niewłaściwą intonację, albo rytm, może mieć pewne zaburzenia autystyczne. Jeśli tylko coś Cię zaniepokoi w zachowaniu dziecka, warto żebyś skonsultował to ze specjalistą!