ScrollToTop

Terapia poznawczo-behawioralna zwraca na siebie uwagę jako jedno z jak dotąd najlepiej zbadanych podejść terapeutycznych. Na uwagę zasługuje i to, że liczne badania kliniczne potwierdzają jej skuteczność. Początki terapii behawioralnej sięgają lat sześćdziesiątych ubiegłego wieku i prac amerykańskiego psychiatry Aaarona Becka. Opracowana przez niego metoda zwraca uwagę, że kluczowe znaczenie w powstawaniu depresji mają negatywne przekonania, jakie mamy o sobie, świecie i innych ludziach. Stała się przy tym inspiracją do tego, aby tworzyć modele poznawcze innych zaburzeń i formy ich terapii.

Terapia poznawczo-behawioralna Attwooda - Podstawowe założenia


Kluczowe jest tu założenie o wzajemnym wpływie, jaki mają emocje, myśli oraz zachowania. Człowiek nadaje znaczenie sytuacjom i doświadczeniom, a tym samym tworzy swój indywidualny obraz świata. Jeśli napływają do niego jakieś informacje, automatycznie są one odrzucane lub wzmacniane, a kluczowe znaczenie wydaje się mieć to, czy pasują, czy też nie do posiadanego systemu przekonań. Właśnie dlatego ta sama sytuacja może być interpretowana przez dwie osoby na dwa różne sposoby.

Osoba przygnębiona prowadząc samochód będzie koncentrować się przede wszystkim na czerwonych światłach i korkach nabywając przekonania, że świat, jak zwykle, działa na jej szkodę. Takie podejście tylko pogłębia przygnębienie i zdenerwowanie pozwalając nabrać przekonania, że jest ono uzasadnione. Tymczasem osoba pozytywnie nastawiona na tej samej trasie może dostrzegać jedynie zielone światła ciesząc się z odcinków, na których możliwy jest płynny przejazd. Kluczowe znaczenie mają więc doświadczane przez człowieka emocje i działania, jakie podejmuje.

Terapia behawioralno-poznawcza Attwooda


Terapia poznawczo-behawioralna ma więc na celu najpierw odkrycie, a następnie również podważenie i zmodyfikowanie dotychczasowych zniekształconych i przesadzonych interpretacji wydarzeń. W przekonaniu jej zwolenników to bowiem właśnie one zawsze leżą u podstaw problemu. Zmiana myśli i interpretacji przyczynia się tez do zmiany zachowań, jakie z nich wypływają. Terapia ta jest z dużymi sukcesami stosowana zwłaszcza przy zaburzeniach o podłożu lękowym i depresyjnym.

Przyczyny zaburzeń w terapii poznawczo-behawioralnej Attwooda


Za przyczynę zaburzeń uznaje się nieadaptacyjny sposób myślenia, a więc ten, który prowadzi do nieprzyjemnych odczuć fizycznych, emocji i nieadekwatnych relacji. Taka negatywna interpretacja wydarzeń ma wiele źródeł. Może wynikać choćby z aktualnego samopoczucia, często jest jednak konsekwencją utrwalanych przez lata schematów poznawczych odnoszących się do obrazu świata, innych ludzi, a przede wszystkim – siebie.


Schematy przeważnie są definiowane jako zbiór przekonań, które stanowią filtr dla napływających do nas informacji. Jeśli więc elementy pasują do schematu, są akceptowane, jeśli zaś nie pasują – odrzuca się je. Osoba, która uważa, że nie jest lubiana, każdą napotkaną sytuację odbiera właśnie poprzez ten filtr. Jeśli więc mija na ulicy zamyślonego znajomego, nabiera przekonania, że celowo została przez niego zignorowana, choć przecież może być też cały szereg obiektywnych przyczyn takiego zachowania. Pozwala to na utrwalanie tak samych schematów, jak i emocji i zachowań, jakie z nich wypływają.