Jeden z najczęściej powtarzanych mitów na temat autyzmu mówi o tym, że osoby zmagające się z nim nie lubią ludzi. Tymczasem osoby dorosłe, które wspominają swoje dzieciństwo, bardzo często wspominają swoje pragnienie nawiązania bliższych relacji nie tylko z krewnymi, ale i z rówieśnikami nawet pomimo nieco innych sugestii płynących z ich zachowania. Nie jest też prawdą, że osoby z autyzmem nie okazują uczuć. Ich odczuwanie uczuć nie różni się aż tak bardzo, jak ma to miejsce w przypadku osób zdrowych, one same zaś są okazywane na wiele sposobów. Mitem jest nawet to, że osoby z autyzmem nie lubią przytulania, okazuje się bowiem, że wiele osób wręcz uwielbia taką formę kontaktu.

Trudno też o jednoznaczną odpowiedź na pytanie o to, czy osoby z autyzmem są smutne, czy też raczej radosne. Nietrudno się domyślić, że nie ma tu żadnej reguły. Prawdą jest jednak to, że zrozumienie otaczającego je świata jest trudniejsze i często wymaga wytężonej pracy. Nie oznacza to jednak, że nie ma w niej miejsca na optymizm.

Nieprawdziwe, i to na każdej płaszczyźnie, jest przekonanie, że za autyzm dzieci odpowiadają rodzice. Występowanie autyzmu jest uzależnione od wieluczynników, nie ma jednak wśród nich umiejętności bycia odpowiednim rodzicem. Nie jest też prawdą to, że autyzm zawsze łączy się z genialnymi umiejętnościami.